Welkom Frankie!

Welkom Frankie!

Als je mij op Instagram volgt dan heb je het al meegekregen: we hebben een nieuw familielid! Zijn naam is Frankie en hij komt helemaal uit Griekenland. Waarom hij van zo ver komt en hoe het tot nu toe met hem gaat vertel ik je in dit artikel + ik deel natuurlijk een aantal foto’s :)

Welkom Frankie!

In de afgelopen maanden heb ik weleens mijn frustratie geuit op Twitter. We wilden namelijk heel graag een tweede kat erbij, maar het lukte steeds niet. We waren twee keer net te laat bij kittens die aangeboden werden bij een asiel in de buurt (kittens worden aangeboden op Facebook en hebben binnen een paar uur al een huis gevonden, waardoor je echt geluk moet hebben). Bij een ander asiel hadden we een kat gereserveerd die de avond voordat we hem zouden ophalen zomaar aan iemand anders werd weggegeven. Andere katten waar wij interesse in hadden mochten niet naar een huis waar al een kat aanwezig was of waar ze niet naar buiten konden (wat ik natuurlijk wel begrijp). Het was frustrerend om steeds weer met en lege reismand thuis te komen, maar ik wist ook dat er vast een reden was voor deze teleurstellingen. We moesten ergens anders gaan kijken.

Na meerdere bezoeken en heen en weer gemail met verschillende asiels en families in de buurt met nestjes en herplaatsers, besloten we buiten Nederland te kijken. Ik had online twee Europese stichtingen gevonden die katten op straat verzorgden en indien ze geschikt zijn nieuwe huisjes voor ze zochten. Aangezien beiden echt honderden katten en honden aanboden, zag ik zo verschillende katten die ons geschikt leken. Ik mailde de eerste organisatie, wachtte rustig een week af, maar helaas: geen antwoord. Ik begon de moed alweer een beetje te verliezen, maar besloot toch de tweede organisatie te mailen met een introductie over ons en waar we naar op zoek waren. Ik had namelijk een hele lieve jonge kater gezien op hun website die qua karakter aan al onze eisen voldeed. Deze organisatie mailde me binnen een dag terug met goed nieuws: de kat waarvoor ik gemaild had was nog beschikbaar en het leek hun een goede match.

Welkom Frankie!

Er volgde een telefoongesprek en een huisbezoek. Het is aardig wat werk om een kat naar Nederland te halen en de organisatie wil natuurlijk ook dat de nieuwe baasjes hier in Nederland goed voor de kat kunnen zorgen. We werden gelukkig snel goedgekeurd en onze kitten, toen 7 maanden, werd gereserveerd. Zijn naam was Frankie, wat we meteen zelf ook een leuke naam vonden en daarom besloten aan te houden, en hij woonde tijdelijk bij een opvanggezin in Griekenland. Hij was met 3 maanden op straat gevonden, maar omdat hij meteen heel vriendelijk naar mensen toe was en in de auto van vrijwilligers sprong, mocht hij mee naar de opvang. Vanuit daar werd een nieuw huisje voor hem gezocht en nu, 7 maanden later, heeft hij dat huisje eindelijk bij ons gevonden. De organisatie met wie we samenwerkten is trouwens Mirtos, zij werken voornamelijk met opvanggezinnen en lokale organisaties in Griekenland en zoeken in Nederland naar nieuwe baasjes.

We moesten na de ‘reservering’ van Frankie een aantal maanden wachten, want er waren helaas geen vrijwilligers van de zomer die hem mee naar Nederland konden nemen. Gelukkig werd ons wachten op 1 september beloond en kwam hij eindelijk aan op Schiphol. Eenmaal in huis was hij meteen heel nieuwsgierig en ontdekte hij al snel zijn kamer. Omdat we al een kat in huis hebben, zit Frankie voor nu in onze studeerkamer. Hier staat een kattenbak, zijn voer en water, wat speeltjes en dekens om op te slapen. De eerste nacht sliep mijn vriend met hem in de kamer, de tweede, derde en vierde nacht sliep ik vanaf een uur of 5 bij hem in de kamer, zodat hij niet zo lang alleen was. Inmiddels komt hij alleen de nacht door en miauwt hij een stuk minder, waardoor wij ook eindelijk weer kunnen slapen :) Wanneer ik opsta ga ik meteen bij hem kijken en met hem knuffelen.

Welkom Frankie!

Frankie is heel lief en speels. Hij zit graag bij mij en mijn vriend (ook af en toe op schoot wat ik zo leuk vind, aangezien Dexter geen schootkat is), geeft kopjes en begint meteen te spinnen wanneer je hem aait. Hij is ook erg speels, vooral met kleine stuiterende balletjes waarmee hij zichzelf uren kan vermaken. We laten hem ‘s nachts nog in de studeerkamer met de deur dicht, zodat hij zich veilig voelt en niet gestoord wordt. Overdag zetten we de deur soms even open zodat hij de rest van het huis kan verkennen en af en toe Dexter ontmoet. Als ik er niet bij ben dan zet ik Dexter even in de slaapkamer met de deur dicht en kan Frankie ongestoord in ons appartement rondlopen.

Sinds een paar dagen ontmoet hij Dexter onder toezicht en dat gaat steeds beter. Tot nu toe hebben ze nog niet gevochten of geblazen naar elkaar. Er is wel nog wat spanning, voornamelijk vanuit Dexter omdat hij Frankie weleens aanstaart, maar ook dat gaat steeds beter. Ik heb Dexter al meerdere keren langzaam zien knipperen naar Frankie toe en meestal begroeten ze elkaar met hun staart omhoog (kattentaal om vriendelijk ‘hallo’ te zeggen). Ook gaat Frankie al snel relaxed op zijn zij of rug liggen als hij Dexter ziet en ruiken ze rustig aan elkaars lichaam. Op zaterdag zaten ze voor het eerst naast elkaar op de vensterbank en gisteren zat Dexter half te slapen op mijn bureau terwijl Frankie druk aan het spelen was op de grond onder hem, zonder dat ze elkaar aanstaarden of aanvielen. Ik denk dat als we ze stap voor stap aan elkaar laten wennen dat het vast wel goed komt!

Welkom Frankie!

Het is wel nog een hele klus om ze beiden tevreden te houden haha. Ik was de eerste dagen dan ook echt gesloopt. Beide katten miauwden namelijk heel wat af. Aan de ene kant Frankie, omdat hij niet alleen wilde zijn in de studeerkamer en aan de andere kant van de deur stond Dexter te miauwen omdat hij de kamer in wilde. Als ik dan bij Frankie ging liggen, bleef Dexter om aandacht vragen aan de andere kant van de deur. Als ik de kamer verliet om Dexter aandacht te geven, wilde Frankie dat ik weer terugkwam haha. Gelukkig gaat dat nu veel beter, aangezien Frankie een stuk minder miauwt. Ik geef Dexter nu ook wat extra aandacht, door ‘s avonds een paar uur met hem te spelen en tv te kijken terwijl Frankie met mijn vriend in de studeerkamer zit. In de ochtend krijgt Frankie dan weer extra aandacht van mij als ik alleen met hem in de studeerkamer zit.

Tot nu toe gaat het eigenlijk heel goed, ik hoorde een aantal horrorverhalen van anderen die een tweede kat in huis haalden, maar tot nu toe tonen zowel Frankie als Dexter eigenlijk heel normaal gedrag. Het is ook zo fijn om Frankie steeds relaxter te zien, wanneer hij op zijn rug ligt te slapen bijvoorbeeld of op schoot ligt te spinnen. Dexter was de eerste twee dagen wat gespannen, maar gedraagt zich inmiddels weer als de oude lieve Dexter die ‘s nachts tegen me aan komt liggen in bed en ‘s avonds met mij tv kijkt op de bank.

Welkom Frankie!

Tot nu toe ben ik dus heel blij met onze keuze om een tweede kat erbij te nemen! Frankie is zo gezellig en lief, we voelen ons nu echt als een compleet gezin. Ik zal over een paar weken nog wel een update delen, dan hopelijk ook met een foto van beide katten bij elkaar. Als jullie vragen hebben of tips laat het vooral weten in de comments. Ik wens jullie een hele fijne week toe!

ps: ik doe mijn best om deze week weer 3 artikelen te schrijven en de nieuwsbrief te versturen, maar indien het me weer niet lukt weten jullie waarom! ;)

  1. Wat een mooie kat en wat boft hij dat hij bij jullie een nieuw thuis heeft gevonden. Toen ik voor mijn opa en oma een kat zocht een tijdje geleden, ontdekte ik ook het bestaan van Mirtos. Het lijkt me een prachtige stichting.
    Wij hebben zelf 3 weken geleden onze Lily uit het asiel gehaald en ik herken helemaal wat je schrijft over het laten wennen van twee katten aan elkaar ;) Lily vond het ook vreselijk om in één kamer te zitten en onze andere kat Paco vond de “indringer” ook maar vreemd. Gelukkig gaat het inmiddels iets beter tussen hen en mag Lily nu wel vrij rondlopen in huis.
    Veel succes en geluk met jullie katten! :)

    • Ah zo leuk dat jullie ook onlangs een kat geadopteerd hebben! Ik merk dat Frankie nu echt de studeerkamer uit wil, hij blijft maar miauwen en krabben aan de deur ook al staat Dexter hem al ‘op te wachten’ aan de andere kant, want hij is voor niets en niemand bang :D Ik hoop dat we hem dan ook snel wat langer vrij kunnen laten rondlopen, scheelt veel oppaswerk en is natuurlijk ook veel leuker voor Frankie :)

  2. Ohhhhh wat super leuk! En wat is hij knap! :)) Gewoon rustig aan elkaar laten wennen dan komt het wel goed hoor. Wij hebben 3 katten en een hond en dat is super gezellig. (Ik heb 11 jaar in een dierenasiel gewerkt dus vandaar de hoeveelheid;)) Heel veel geluk met zoveel fijne kattenliefde! En een artikeltje minder neem ik je uiteraard niet kwalijk.;)

    • Dankjewel Ingeborg! Ik denk ook dat het wel goed komt, indien je ze de tijd en ruimte geeft is de kans van slagen vrij groot :)

  3. Wat een heerlijke kat zeg ♡ ik herken je verhaal dat kittens in Nederland de deur uit vliegen (al zijn dar bepaalde periodes). Ik ben gastgezin voor een asiel en ‘mijn’ kittens zijn altijd binnen een week geadopteerd. Al hebben we in de zomervakantie ook weken gehad dat er 35 (!) kittens wekenlang in het asiel zaten. Waarschijnlijk kwam dat door de vakantieperiode.

    Heel veel geluk met z’n 4-tjes :)

    • Ah zoveel kittens opeens! Hier in Den Haag was het vrij lastig, maar ik denk altijd dat alles met een reden gebeurt en zonder het tekort aan geschikte katten in Den Haag hadden we nu Frankie niet ;) Super dat je trouwens gastouder bent voor kittens!

  4. Wat een moppie en wat goed dat je dit doet! Fijn dat Frankie een nieuw thuis heeft gekregen. Hier ook twee eigenzinnige exemplaren die elkaar echt wel ‘ns in de haren vliegen. Maar dat hoort er ook bij. Meestal zijn ze rustig, soms is er gewoon even het ‘gekke uurtje’. :)

    • Ik denk dat dat er inderdaad ook bijhoort :) Bij elke nieuwe beweging of geluid schrik ik, maar als ik het online opzoek dan schijnt het eigenlijk altijd normaal gedrag van katten te zijn. Zolang ze elkaar niet verwonden of 1 van de 2 zich opeens terugtrekt of zich anders gaat gedragen is het denk ik allemaal heel normaal en komt het vast goed.

  5. Jeetje, dat jullie zo veel teleurstellingen hebben moeten doorstaan om uberhaupt een katje te krijgen! Die van ons komen van marktplaats, en hoewel het wel steeds een kwestie van snel reageren was als we een advertentie zagen, hebben we nooit pech gehad. Daarvoor had ik contact met een zwerfkatten herplaatsingsstiching, maar daar had ik helaas niet zo’n goede ervaringen mee. Ik ben blij dat jullie nu zulk succes hebben gehad, en van zo’n mooi initiatief!

    Sinds ik op mezelf woon heb ik 4 jonge katjes gehad. En aangezien we er steeds twee bij elkaar wilden hebben voor het gezelschap, hebben we 3 keer het wenproces doorgemaakt (Helaas is er een met 11 jaar en een met 4 jaar overleden, vandaar). Wij hebben het aangepakt zoals jullie (al hebben wij niet op de bewuste kamer geslapen) en dat is prima gegaan. Sommige paartjes hebben elkaar de tent uit geknokt in het begin, en anderen waren heel nieuwsgierig. Ik heb het in elk geval nog niet meegemaakt dat het niet goed kwam, zolang je een nieuwe jonge kat neemt en ze de eerste weken langzaam vanuit andere kamers laat wennen.

    De tip die ik altijd van de dierenarts heb gekregen, is om de katten in het begin niet uit elkaar te halen als ze gaan vechten. Het schijnt juist heel belangrijk te zijn dat de nieuwe rangorde op die manier tot stand komt, en als je tussenbeide komt schijnt er onnodige jaloezie te kunnen ontstaan. Dat is de enige tip die ik kan meegeven, maar volgens mij gaat het helemaal goed komen!

    Ps: wat een schatje ;)

    • Fijn om te horen dat het bij jullie altijd goed is gekomen! Dat geeft me hoop dat dit ook hier het geval zal zijn :) En goede tip idd, mijn eerste instinct is om ze uit elkaar te halen bij elk nieuw geluid/beweging maar ik begrijp ook dat het belangrijk is dat ze zelf uitvogelen wie de ‘baas’ is, zodat ze hun rollen kennen. Ik probeer me dus afzijdig te houden ;)

  6. Wat leuk dat het na zoveel teleurstelling zo goed is afgelopen! Zo lief, die foto van hoe hij ligt te genieten in het raamkozijn :)

    Als ik jouw aanpak met de mijne vergelijk, hebben wij onze katten best wel in het diepe gegooid eigenlijk. We hebben een paar jaar geleden een kitten uit het asiel gehaald voor bij onze toen 3-jarige kat en hebben ze vrijwel meteen bij elkaar gelaten, na eerst de kitten een tijdje in z’n eentje het huis te laten verkennen. Onze kitten was wel heel jong, dus absoluut geen bedreiging van het territorium van de andere kat!

  7. Die lange, best moeilijke weg maakt het nu in huis hebben van Frankie vast nog bijzonderder! Hij is een leukerd om te zien en past qua uiterlijk goed bij Dexter :)

    Zelf heb ik 7,5 jaar 2 poezen, het zijn zusjes en ze heten Zazu en Nala. Ik woon aan water en ze gaan daarom niet zonder toezicht naar buiten. Helaas is het toch een paar keer gebeurd dat 1 van de 2 in het water is gevallen en daardoor hebben wij gelijk de eerste keer een hele belangrijke les geleerd namelijk geur is het meest belangrijk voor de relatie tussen katten. Door in het water te vallen herkende de ander haar zus niet meer en zag haar als een vreemde poes en ze werd daardoor heel agressief. Terwijl ze daarvoor beste vrienden waren en altijd samen sliepen.Katten die vrienden zijn die begroeten elkaar door de wangen tegen elkaar te wrijven en verzorgen elkaar waarbij ze hun geur met elkaar delen. Een goede tip is om zelf deze geur te delen door met een zachte borstel of doek dit voor hun te doen. Zo leren ze elkaars geur kennen en gaan ze ook een geur delen. Wanneer je ze dan bij elkaar laat dan ruikt de andere kat vertrouwd(er). Wij hebben dus al ruim 7 jaar dezelfde poezen maar al een keer of 5 ze weer aan elkaar moeten voorstellen. Elke keer met succes gelukkig door dat we inderdaad ze in het begin veel apart houden van elkaar, de aandacht goed verdelen en ook door de momenten dat we ze samen laten extra leuk maken door een lekkere snack te geven of met ze te spelen.

    De tip hierboven van ze laten vechten is niet zo’n goede. Katten hebben een heel goed geheugen en kunnen enorm stressgevoelig zijn. Zeker mannetjes hebben de neiging bij stress vernielend verdrag te gaan tonen zoals krabben of urine sprayen en dat voorkomen is veel makkelijker dan het oplossen. Dat ze een rangorde moeten bepalen klopt in de meeste gevallen. Maar dat wordt niet gedaan door echt fysiek vechten. Daardoor kunnen ze gewond raken, komt er een stresshormoon vrij in de lucht en leren ze de andere kat niet te vertrouwen. Af en toe blazen, grommen of met een poot slaan is een ander verhaal. Dat gedrag kan je wel laten gaan. Zodra ze elkaar echt in de vacht vliegen of opjagen moet je ze meteen uit elkaar halen zonder 1 van de 2 te straffen.

    Het hebben van 2 kattenbakken die allebei staan op een plek met vrij uitzicht waar ze niet van achter belaagd kunnen worden is belangrijk.

    Bij hardnekkige situaties of zware stress kunnen de verstuivers of spray van Feliway helpen, wat een synthetische versie is van een rustgevend feromoon voor poezen. Het is geen wondermiddel maar het kan zeker helpen in het rustiger worden en wennen. En nog een andere optie is Calm voeding van Royal Canin, hier zit geen medicatie in maar wel iets dat na een tijdje helpt een kat die stress voelt te wat kalmer te maken.

    Over de jaren heen ben ik onbedoeld ervaringsdeskundige geworden maar gelukkig heb ik daar veel mensen om mij heen al mee kunnen helpen :)

    Ik hoop dat het wennen steeds beter gaat en ik kijk er naar uit om hopelijk met een tijdje foto’s te zien waarop Dexter en Frankie samen zitten!

    • Dankjewel voor je uitgebreide reactie Ande! Ik verspreid de geur van de wangen inderdaad al vanaf dag 1, gelukkig vinden beiden katten het heerlijk om geaaid te worden rondom hun wangen en hoofdje dus dat gaat gelukkig al goed. Over het vechten ben ik het met je eens hoor – dit hebben ze gelukkig nog niet gedaan, maar als de een de ander irriteert dan geven ze beiden weleens een zachte tik en dat laat ik gaan. Ik heb niet het idee dat ze elkaar echt pijn doen, want 2 seconden later is alles weer oké. Mochten ze ooit echt vechten dan haal ik ze uiteraard uit elkaar. Fingers crossed dat dat niet gebeurt en dat ze elkaar langzaam gaan accepteren en vriendjes worden :)

  8. ah wat een schatje zeg en wat goed dat je ‘m geadopteerd hebt! jullie hebben ook voor een leuke naam gekozen. Ik wil graag wanneer ik ga samenwonen ook een hondje of een kat. Maar een konijn vind ik ook wel erg leuk haha

  9. Wat een lieverd!! En wat goed dat jullie zo langzaam de dieren aan elkaar laten wennen. Wij hebben dat met onze katten en puppy wat te snel gedaan, met alle gevolgen van dien nu hihi. We hebben pas een dogcoach ingeschakeld voor wat tips en nu gaat het gelukkig al een stuk beter onderling! Geniet lekker van je nieuwe “gezinnetje” !
    Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een introductie tot edelstenen

Een introductie tot edelstenen

Douglas Naturals Quenching Moisturising Cream

Douglas Naturals Quenching Moisturising Cream