Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

3 maanden vegan: hoe bevalt het?

3 maanden vegan: hoe bevalt het?

Ik probeer sinds 1 januari geheel veganistisch te eten. Ook koop ik geen cosmetica, kleding en accessoires meer die dierlijke ingrediënten of materialen bevatten. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het soms ontzettend uitdagend vind. Bij mij voelt een vegan lifestyle niet altijd als een “verrijking” of als een “spiritual awakening” (ja serieus, dat had iemand me verteld…). Vandaag zal ik eerlijk over het veganisme zijn en hoe het mij echt bevalt.

Van alleseter naar vegetariër en weer terug

Als je Naoki al wat langer volgt, dan heb je wellicht al verschillende artikelen over mijn zoektocht naar een diervriendelijker leven gelezen. In 2012 besloot ik voor het eerst om mee te doen aan de Vegan Challenge door een maand veganistisch te eten. Dit hield ik vol, maar daarna besloot ik om toch weer ei en zuivel te eten, omdat ik dat makkelijker vond. We leven nu eenmaal niet in een veganistische samenleving. Vegetarisch eten vond ik makkelijker om vol te houden en ook erg lekker. Totdat ik in 2013 in Berlijn was en alleen maar aan schnitzel kon denken. Ik at uiteindelijk een schnitzel en toen ik terug in Nederland was begon ik weer af en toe biologisch vlees te eten. Dat was dus eigenlijk het einde van mijn vegetarische avontuur.

Tussen 2013 en 2016 heb ik vaker periodes gehad dat ik er weer klaar mee was: ik wilde niet meer meewerken aan de bio-industrie en aan al dat onnodige dierenleed. Je kunt nog zo tegen dierenleed zijn, maar als je geld uitgeeft aan vlees dan houd je de industrie alsnog in stand. Daarom heb ik verschillende keren geprobeerd om weer geheel vegetarisch of zelfs veganistisch te eten. In begin 2016 had ik al een tijdje geen vlees meer gegeten en besloot ik om weer “officieel” vegetariër te worden. Ditmaal met succes – ik heb sindsdien geen vlees meer gegeten.

Van vegetariër naar veganist

Het was vorig jaar mijn bedoeling om langzaam over te stappen op een veganistisch dieet. In eerste instantie omdat ik niet alsnog met mijn zuivel- en ei-consumptie bij wilde dragen aan dierenleed en aan milieuvervuiling. Maar ook omdat ik in eind 2016 een voedselintolerantietest uit liet voeren en hier uit bleek dat ik niet tegen melk en ei kan. Toen ik erachter kwam dat ook mijn lichaam hier veel baat bij zou kunnen hebben was ik er helemaal klaar mee. Geen ei en zuivel meer, ook niet in kleine hoeveelheden of ergens in verwerkt als ingrediënt. Daarom besloot ik om vanaf 1 januari dit jaar geheel veganistisch te eten.

De voordelen

Ik merkte de eerste week meteen voordelen: geen opgeblazen buik meer, meer energie, ik slaap beter en ik ben niet meer duizelig of misselijk geweest. Lichamelijk voel ik me zoveel beter nu ik veganistisch eet! Mentaal begin ik nu ook een beetje een verschil te merken. Ik voel me iets helderder, weet wat ik wil en voel me daadkrachtiger. Ik weet niet of er een verband is met veganistisch eten, maar ik weet wel dat ik me beter voel.

Een ander voordeel is dat ik al over veel kennis beschik qua dierlijke ingrediënten en vegan producten. Ik hoef immers niet nog over te stappen op dierproefvrije cosmetica, dat heb ik in 2011 al gedaan. Een groot deel van mijn cosmetica stash is al vrij van dierlijke ingrediënten. Ik ken veel vegan merken op het gebied van verzorging en kleding en dat scheelt veel onderzoekwerk. Op dat gebied ben ik dus al ver en vind ik het geen probleem om vegan keuzes te maken. Ik vind het juist leuk om een nieuwe focus te hebben op het gebied van beauty!

Ik hoorde van verschillende veganisten dat ze zich “spiritueel ontwakend” voelen sinds ze veganistisch leven. Nu voel ik dat niet zo, maar om de een of andere reden ben ik me er wel in aan het verdiepen. Zo lees ik weer wat meer boeken over bewustzijn en pas ik wat tips en trucs toe in mijn leven. Hierdoor voel ik me rustiger en positiever. Ik weet niet waarom ik daar nu weer meer voor open sta (ik houd me er wel al langer mee bezig), maar het voelt goed.

Het laatste voordeel dat ik wil benoemen is natuurlijk het feit dat als je veganistisch eet, je een positieve impact hebt op de aarde. Je geeft je geld bewuster uit en maakt keuzes die beter zijn voor de dieren en het milieu. Daarnaast ga je vanzelf ook iets gezonder eten, simpelweg omdat je minder bewerkte voedingsmiddelen kunt eten en wat creatiever in de keuken aan de slag gaat.

3 maanden vegan: hoe bevalt het?

De uitdagingen

Ik eet dus nu iets langer dan 3 maanden veganistisch. Althans, dat probeer ik. Ik gaf een tijdje geleden al eerlijk toe dat het tijdens mijn vakantie in Las Vegas niet helemaal gelukt was. Lunch, avondeten en snacks waren geen probleem, maar het ontbijt vond ik moeilijk. Omdat ik een week lang met droge toast en fruit ontbijten niet zag zitten, besloot ik 2 keer een uitzondering te maken en heb ik vegetarisch ontbeten. Het voelde een beetje als vreemdgaan, maar die keuzes zorgden ook voor wat keuzevrijheid, gemak en daarom ook plezier, hoe raar dat misschien ook klinkt. Ik heb daarom ook niet echt spijt van mijn keuzes – ik deed mijn best en besloot om op dat moment van mijn vakantie te genieten.

Hierin ligt voor mij ook meteen de grootste uitdaging: buiten de deur eten. Spontaan uit eten gaan in een willekeurig restaurant is verleden tijd. Tevens aanschuiven bij mensen thuis, een snack aannemen in een bar of snel even iets lekkers halen op het station als je op je trein wacht. Natuurlijk kan ik in een supermarkt of op het station een vegan muesli bar of een appel halen, maar soms heb ik trek in iets warms of ongezonds. En dan geen patatje met ketchup of alweer Oreo koekjes (die toevallig vegan zijn). Soms wil ik een vegetarisch saucijzenbroodje eten, een appelflap of chocoladecake. Ik wil voor het brood- en gebakschap in de AH To Go staan en pakken wat ik wil. Maar dat kan helaas niet als je ervoor kiest om veganistisch te eten.

Nu ben ik ook niet iemand die ontzettend van koken houdt en elke dag in de keuken staat. Ik ben gewend om regelmatig buiten de deur te eten of eten te bestellen en dat is nu iets lastiger. Stel ik heb zin in pannenkoeken, dan kan ik die niet meer in mijn favoriete restaurant eten, want zij maken ze niet vegan. Om eerlijk te zijn heb ik het daar soms moeilijk mee. Ik mis het gevoel van vrijheid, de keuze om te kiezen wat ik wil, een groot aanbod… Als veganist heb je buiten de deur nu eenmaal minder keuzes. Voor de ene veganist is dat geen probleem, voor mij af en toe wel. Daarom heb ik in de afgelopen 3 maanden af en toe een uitzondering gemaakt en koos ik voor mezelf. En alhoewel ik op dat moment van een vegetarische snack of maaltijd kon genieten, kreeg ik achteraf toch een beetje spijt.

En nu?

De afgelopen weken heb ik geen uitzonderingen meer gemaakt. Mis ik het? Ja, af en toe wel. Misschien had ik die uitzonderingen nog even nodig, om me vervolgens weer te richten op mijn doel. Mijn doel is om zo min mogelijk bij te dragen aan dierenleed en te streven naar een vegan lifestyle. Die ene appelflap af en toe lijkt onschuldig, maar de boter komt toch van een koe af waar ik niet van weet hoe haar leven er uit ziet. Ik wil mijn ogen daar niet meer voor sluiten. Het schap vol deegwaren gemaakt van melk en ei sla ik nu dus over. Ik probeer altijd een snack bij me te hebben die ik kan eten als ik honger heb. Ik doe tevens wat meer onderzoek naar restaurants en stel vragen over het eten wat ze serveren. Het kost wat meer tijd en energie, maar het voelt ook beter.

Ik noem mezelf nog geen veganist. Als ik naar de afgelopen maand kijk dan is alles wat ik eet en koop veganistisch, maar ik weet niet hoe ik me morgen voel. Ik blijf het hoe dan ook proberen, ook al maak ik in de toekomst wellicht weer een uitzondering. De volgende dag probeer ik dan gewoon weer opnieuw om veganistisch te eten. Het is een pad dat ik beloop en dat pad loopt voor iedereen anders. De een kan van de een op de andere dag een “echte” veganist worden. De ander wil dat ook, maar doet dat met vallen en opstaan. Ik durf bij deze toe te geven dat dat laatste voor mij geldt. Op social media lijkt het soms alsof een vegan lifestyle zo makkelijk is, zo’n verrijking en alsof anderen geen uitdagingen tegenkomen. Ik kom ze wel tegen en denk dat dit ook heel normaal en menselijk is.

Ik blijf dus voorlopig nog wel even op dit pad dat hopelijk naar een veganistisch leven leidt. Met een paar kronkelingen kom ik er wel!

Foto’s: een heerlijke vegan salade bij Crop in Utrecht en een vegan cupcake van Heavenly Cupcakes in Rotterdam (zat die laatste maar in Den Haag!)

37 Comments
  • Mariëlle
    07 . 04 . 2017

    Ondanks de uitzonderingen ben je echt goed bezig! Ik doe het stapje voor stapje, ik woon nog bij mijn ouders en dat maakt het moeilijk… Ik denk dat ik richting de 80 % vegan ben en als ik op mezelf woon, voer ik dat verder door. Maar buiten de deur eten blijft moeilijker, er is niet altijd een vegan optie. En ik lust zelf ook niet zo mega veel haha :$ In dit geval zou ik vragen of ze het kunnen veganizen of ik eet dan voor die keer vega!

  • Renate
    07 . 04 . 2017

    Fijn dat je zo eerlijk bent over je Lifestyle! En je hebt gelijk, ik ben vegetariër maar probeer zo veel mogelijk veganistische keuzes te maken en soms is het lastiger. In ieder geval goed om dit te lezen, ik ben benieuwd hoe het je het komende jaar gaat bevallen, zo’n artikel als dit is wel interessant. Je doet je best om het zo goed mogelijk te doen en dat is het belangrijkste toch?

  • Sonja
    07 . 04 . 2017

    Heel goed van je dat je doorzet ondanks dat het soms moeilijk is. Maar weet je, het wordt steeds makkelijker. Je gaat steeds meer heerlijke voeding ontdekken en ook in de keuken kun je snelle lekkere gerechtjes maken. Zoek op internet naar recepten, koop/leen kookboeken en maak gerechten die je voorheen at vegan door dingen te vervangen. Ook als ontbijt is er keuze genoeg, wat dacht je van havermoutpap (met sojamelk) of sojayoghurt met fruit, pita met zelf gemaakte hummus, groene smoothie, crackers met jam, pindakaas, banaan etc. Heel veel succes en je zal zien dat je je steeds gezonder gaat voelen en nogmaals, het zal écht makkelijker worden.

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Dat denk ik ook, ik heb in de afgelopen maanden al een aantal gerechten ontdekt die het vegan eten thuis in ieder geval een stuk makkelijker maken. Zo hoop ik ook dat dat buiten de deur gaat gebeuren – ik moet de fijne restaurants en lunchrooms alleen nog even vinden :)

  • Martine
    07 . 04 . 2017

    Ik ben blij dat zo eerlijk bent.
    Ik krijg soms echt het gevoel dat wanneer je niet “even” vegan wordt, je bijna een looser bent.
    Er wordt zo makkelijk over gedaan.
    Het lijkt mij enorme uitdaging en een levensstijl waar je (zeker in het begin) veel tijd voor nodig hebt.
    Ontbijt, lunch en diner vervangen door een vegan versie dat zou misschien niet zo lastig zijn maar ik hou van zoete tussendoortjes, een lekker ijsje in de zomer en een taartje bij de koffie.
    En wanneer ik dat zou moeten gaan vervangen door vegan opties……ik zo niet weten waar te beginnen.
    Ik probeer binnen mijn mogelijkheden bewust te eten.
    Dat betekent voor mij dat ik 95% vegetarisch eet.
    Sinds Sinterklaas heb ik een vegan kookboek en dat gebruik ik ook vaak.
    Maar voordat ik 100% vegan wordt……dat laat nog even op zich wachten.
    Maar chapeau voor jou Sophie!
    Ik vind het super wat je doet!

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Erg herkenbaar hoor – sorbetijs is ook heel lekker maar het liefst heb ik af en toe gewoon heerlijk chocolade roomijs haha, maar helaas ;) Hetzelfde geldt voor die ‘rauwe’ vegan gebakjes, soms wel lekker maar het lijkt echt niet op ‘reguliere’ taart. Ik denk dat het wel went, het heeft gewoon tijd nodig.

      • Marielle
        09 . 04 . 2017

        In het boek de vega revolutie staat een heel eenvoudig, maar zalig, recept voor een vegan appeltaart. Ik heb hem al meerdere malen gemaakt en vries hem ook in. Aanrader! Niet rauw en niet van een “gewone” appeltaart te onderscheiden ;-)

  • jeapiebel
    07 . 04 . 2017

    Met een paar kronkelingen. ;-) Interessant hoe je lichaam reageert met de veganist challenge. Ik probeer een paar keer om helemaal geen vlees meer te eten, dan komt ik er op terug. Misschien heb ik ook een challenge nodig om mijzelf extra te stimuleren.

  • Marjolijn
    07 . 04 . 2017

    Wat fijn uitgelegd, Sophie! Toen ik vorig jaar meedeed aan de Vegan Challenge, vond ik buiten de deur eten ook erg lastig. Heb dus ook 2X gesmokkeld… Nu eet ik thuis vegan en buiten de deur vega en voorlopig vind ik dat prima :-)

    Trouwens, op gewoonvegan.nl staat een lijst van allemaal etenswaren, snacks en snoep die vegan zijn en die je gewoon bij de supermarkt kunt kopen ^^

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Ja de site ken ik, super handig! Alleen blijft het aanbod aan echt lekker koekjes en ijs bijvoorbeeld wel erg beperkt, maar goed er komt wel steeds meer bij :)

  • Jessica J.
    07 . 04 . 2017

    Heerlijk dat je zo down-to-earth bent. De vegan lifestyle wordt op social media altijd maar opgehemeld en als poepsimpel en gemakkelijk haalbaar bestempeld, maar dat ís het niet. Ik vind dat je ontzettend goed bezig bent, ondanks het feit dat je soms zondigt. Je doet het in ieder geval stúkken beter dan ik (voorlopig) zou kunnen.

  • Maaike
    07 . 04 . 2017

    Lijkt me heel logisch dat je tegen dingen aanloopt als je veganistisch gaat eten. Ik eet zelf ook veganistisch, nu voor een jaar al weer. Ik voel me er verder prima bij, na wat energiedipjes in t begin, maar het vergt vooral planning. En in huis gaat dat prima, maar vooral buitenshuis is het soms gewoon lastig. Je hebt idd een beperktere keuze. En onderweg kun je niet ‘snel’ wat halen. Maar ik moet wel zeggen dat je op een gegeven moment steeds beter weet wat er vegan is bijvoorbeeld op het station of waar je om kunt vragen bij een restaurant.

  • Sabrina
    07 . 04 . 2017

    Wat een fijn artikel, ik stelde pas ergens anders precies dezelfde vraag want ook ik had het idee dat iedereen het zo simpel vind! Mij valt het toch behoorlijk tegen terwijl ik al bijna 15 jaar vegetariër ben.
    Ik was hier heel streng en strikt in. Maar ik heb geleerd om met veganisme minder streng voor mezelf te zijn. 80% veganist is bijvoorbeeld ook al heel mooi en beter voor de wereld. Stap voor stap hoop ik die 100% te bereiken. Of wie weet word het 99% 😉.
    Maar gemakkelijk vind ik het niey.

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Absoluut – ik heb met mezelf ook afgesproken dat als ik uiteindelijk 95% vegan eet en 5% vegetarisch dat dat ook al een mooi streven is waar je een verschil mee maakt. Alleen voelt die 5% nu toch een beetje als falen, want andere vrouwen gaat het heel makkelijk af dus waarom mij niet? Ik kom er hopelijk ooit wel :)

  • Annelien
    07 . 04 . 2017

    Wij eten sinds half januari 95% inhouse-vegan en outhouse 80% vegan. Dit houd in dat we bijvoorbeeld wel ei in huis hebben omdat mijn vriend dit heel graag wil eten en we hebben nog producten in huis waar melk in zit (chocoladeletters bijv.). Weggooien is in mijn ogen minstens zo zonde! Buitenshuis heb ik vaak moeite met Vegan eten omdat wij veel familie hebben in het buitengebied die er zelf niet zoveel mee kunnen maar ook in de restaurants en supermarkten daar is veel minder aanbod. Al met al ben ik heel trots dat wij deze stap (van flexitarier) naar zo’n 80% vegan hebben gemaakt! Voor nu willen we de tijd nemen om goed onderzoek te doen naar recepten en voedingsstoffen en wie weet eindigen we bij 100% vegan :)

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Herkenbaar – ik heb familie in het Zuiden wonen en daar is vegetarisch eten al een uitdaging, laat staan veganistisch. Ik kan ook niet verwachten dat iedereen zich altijd aan mij aanpast en mee gaat naar dat ene tentje waar ik vegan kan eten, terwijl zij gewoon hamburgers of steak willen eten. Ik hoop dat Nederland langzaam wat meer open komt te staan voor het veganisme en dat ieder restaurant verschillende opties aanbiedt. Ooit komt die dag wel :)

  • Linda - Zaailingen
    07 . 04 . 2017

    Ik vind het knap van je hoor! Neem de tijd die je nodig hebt en kijk maar hoe het gaat. Als je je goed door voelt, is dat in ieder geval een heel fijne motivatie :)

    Ik ben nu al bijna twee jaar bezig met steeds minder vlees eten en denk dat ik nu eigenlijk vegetariër ben, maar durf dat ook niet zo concreet te zeggen. Als vegetariër eet je automatisch stiekem ook best veel veganistisch, maar ik kan nog niet zo goed van de kaas af blijven. Misschien ooit… ;)

  • Judith
    07 . 04 . 2017

    Bergen respect voor hoe eerlijk jij hierover schrijft <3. Ik hoor inderdaad ook vooral de verijkkingsverhalen en wonderverhalen over hoe fantastisch alles ineens voelt. En dat is natuurlijk ook geweldig als iemand dit zo ervaart! Maar als het zo makkelijk was zouden denk ik wel veel meer mensen het doen. Ik ben best wel streng voor mezelf vaak dus ik vind het soms moeilijk om uitzonderingen op mijn eigen leefregels te accepteren, knap dat jij daar relaxed onder blijft!

  • Mandy
    07 . 04 . 2017

    Hoi Sophie, elke poging is toch goed geprobeerd (vind ik). Alle beetjes dragen toch bij aan een beetje minder dierenleed.
    Er bestaan ook apps voor het vinden van vegatarische en veganistische restaurants. Ik weet alleen niet of die voor Nederland of juist andere landen zijn (ik gebruik het zelf niet), maar wie weet is het iets waar je je in kunt verdiepen. Maakt het uiteten gaan misschien wat gemakkelijker :) Groetjes

  • Anna
    07 . 04 . 2017

    Op internet word alles altijd helemaal opgehemeld en lijkt het net of iedereen altijd alles “goed” doet. Tsja…wanneer doe je het eigenlijk goed? Ik twijfel zelf ook altijd aan mezelf. Ik ben nu zo’n twee en half jaar vegetariër maar mensen die me kennen vinden me lichamelijk achteruit gaan, en ik merk dit zelf ook wel. Ik eet nu ook weinig zuivel en voel me nu helemaal slap en heel weinig energie. Ik ga natuurlijk nooit geen vlees meer eten maar vegan is nog net een stap te ver voor mij, ook omdat ik niet lekker in m’n vel zit. Waar ik altijd wel problemen mee heb sinds ik geen leer meer koop is mooie jeans, op bijna alle broeken zitten leren labels op…. dat maakt het voor mij wel eens lastig en kan ik er wel eens geïrriteerd van raken, terwijl het m’n eigen keuze is. Heb laatst een broek gepast van Armed Angels alleen die maten waren anders en de broek zat niet echt lekker. Met tassen heb ik dit probleem niet, genoeg mooie vegan tassen. En make -up zijn ook genoeg mooie merken die vegan producten verkopen. Ja ik vind het zelf ook best moeilijk om alles goed te doen en soms zie ik door de bomen het bos niet meer. Je eerste foto ziet er trouwens heerlijk uit, krijg er trek van haha! Ik vind dat je het goed doet hoor Sophie, je kan immers niet alles perfect doen.

    • Ande
      07 . 04 . 2017

      Hey Anna, merk je dat je ergens heel erg behoefte aan hebt? Zoals Sophie aangaf heel erg behoefte te hebben aan schnitzel? Hieruit kan je namelijk vaak redelijk makkelijk opmaken wat je lichaam mist omdat je lichaam het zelf heel goed weet.

      Toen ik begon met vegetarisch eten nam ik pillen van spirulina&chlorella (dit zijn algen waarmee je zelf de omega’s enzo mee aanmaakt die je uit vis haalt. Vissen halen zelf dit ook uit algen) maar na enige tijd waren de pillen die ik slikte niet te bestellen en schoot het er een tijd bij in andere te vinden. Op een gegeven moment had ik continue zin in zalm en ik dacht er echt bijna dagelijks aan maar ik gaf er stug niet aan toe omdat ik dacht dat het om de smaak ging (dat was het ook wel deels als ik eerlijk ben). Maar toen ik weer de pillen kon bestellen en ik mij naar een paar weken realiseerde dat opeens die enorme behoefte aan zalm die ik de 3 maanden ervoor had weg was snapte ik dus waarom ik echt zo’n behoefte had aan zalm. Mijn lichaam had die omega’s nodig en liet dat merken door heel veel zin in het gene waarvan het weet dit te kunnen krijgen.

      Allicht weet je dit allemaal al maar mocht je het niet zo zijn hopelijk ben je er dan een beetje mee geholpen :)

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Als ik zou merken dat ik lichamelijk achteruit zou gaan dan zou ik denk ik wel om hulp van een expert (een diëtist met ervaring in plantaardig eten bv?) vragen, want dat lijkt me niet de bedoeling! Ik denk dat je met supplementen en wellicht een andere verhouding eten (meer eiwitten of meer vet) al veel kan bereiken, maar als je lichaam echt dierlijke eiwitten nodig heeft dan zou ik daar wel naar luisteren. De een kan prima gezond op een plantaardig dieet leven, de ander niet.

      Ik merk bij mij bijvoorbeeld dat ik echt moet letten op mijn eiwitten, die neem ik te weinig in als ik er niet op let. Ik houd het sinds een paar maanden bij en op dagen dat ik veel groente en koolhydraten eet krijg ik soms maar de helft van de aanbevolen dagelijkse eiwitten binnen en dat is op lange termijn niet goed. Veel van mijn klachten kunnen ook duiden op een langdurig eiwittekort en daar werk ik nu dus aan om dat goed aan te vullen, door elke dag meer eiwitten te eten.

      Als je de tijd hebt zou ik dagelijks alles wat je eet invullen op bijvoorbeeld Cron-o-meter, dan kom je er snel achter of je ergens te weinig of juist te veel van eet. Ik heb al veel van die website geleerd en ben daardoor gezonder gaan eten. Succes!

      • Anna
        08 . 04 . 2017

        Bedankt voor jullie antwoord! Nee ik heb totaal behoefte geen behoefte aan vlees/vis. Ik mis het ook helemaal niet zoals sommige mensen dat wel zouden hebben. Ik heb ook bloed laten prikken en daar kwam ook niks geks uit, ik had geen tekorten. Ik denk dat het bij mij meer komt omdat ik alles zó goed wil doen dat het me gewoon veel energie kost, omdat ik me er teveel in verdiept heb zeg maar.. Heb het gevoel dat ik óveral op moet letten en weinig goeds doe, terwijl ik juist alles goed wil doen. Ik sta hier ook zo alleen tegenover, niemand in mijn omgeving is hier mee bezig alleen ik, ja dan voel je je vaak eenzaam en alleen. Zie dan alle bloggers/vloggers/instagram/youtubers…. die het in mijn ogen perfect doen en dan voel ik me echt zó klein.

  • Ande
    07 . 04 . 2017

    Ik hou niet zo van zeggen dat je goed bezig bent -want wie ben ik om daar over te oordelen?- maar ik vind het wel heel fijn dat jij je weg weet te vinden en dat je het niet altijd moeilijker maakt voor jezelf dan nodig is. Sommige momenten zoals inderdaad een vakantie of een feest met vrienden of familie is het gewoon echt k-u-t dat jij dan weer als enige niet mee doet of “moeilijk” staat te doen. Vaak voor de rest maar ook wel is voor jezelf.

    Toen ik aan mijn vegetarische en later veganistische weg begon maakte ik hier en daar wel is een uitzondering omdat het in die specifieke situatie dan het beste was. Qua vegetarisch maak ik al lang geen uitzondering meer maar op mijn laatste wintersport zat ik in een hotel op een berg en ook al had ik van te voren contact gehad en heel duidelijk aangegeven wat wel en wat niet te kunnen eten qua ontbijt was er voor mij niets anders dan wat kiwi, meloen en aardbei dus at ik elke ochtend een paar eieren. Dit waren echt geen biologische eieren en ik was er absoluut niet happy mee maar ik had op dat moment voor mijn gevoel geen andere of betere keus. Nu een paar maanden later heb ik daar alweer een sterkere houding in en zou ik in een soort gelijke situatie een andere keuze maken.

    Kleine tip voor als je zin hebt in iets lekkers zoals die vegan cupcake die je in Rotterdam gehaald hebt dan kan je in Den Haag bij Organic Food for You en FOAM Catering soort van gebakjes/cakejes halen van Holy Nut. Deze zijn vegan en vrij van tarwe, soja en geraffineerde suikers maar boordevol met smaak!

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Wat fijn om te lezen dat jij hetzelfde hebt meegemaakt. Ik had in Las Vegas precies hetzelfde bij het ontbijt en maakte al uitzonderingen voor de toast (tarwe), wat ik liever niet eet. Alleen met fruit ontbijten houd ik niet vol, dus dan maak ik ook maar een vegetarische keuze zodat ik in ieder geval wat eiwitten en vet binnenkrijg. Maar wat ik tijdens de volgende vakantie doe weet ik nog niet, ik hoop dat ik dan beter voorbereid ben of ergens verblijf waar het makkelijker is om vegan te ontbijten.

      Het probleem met de meeste rauwe gebakjes (Sue, Holy Nut etc) is dat ze bijna altijd een basis van amandelen hebben en die kan ik niet eten – daar krijg ik hevige buikkrampen van en ben erg intolerant voor. Ik maak af en toe een uitzondering, maar heb een paar uur later altijd spijt! Wel grappig dat je Organic Food for You opnoemt want daar heb ik de Holy Nut gebakjes zelf verkocht haha dus ik heb ze wel allemaal geprobeerd ;)

  • Evelyne Jacques
    07 . 04 . 2017

    Dag Sophie,

    Volgens mij is het haast onmogelijk om het 100 % “goed” te doen als veganist. Want in je eigen huis is het simpel, maar als je uit gaat eten of je hebt onverwacht zin in een snack moet je vaak concessies doen aan je ideologie én aan je goede voornemens… ik spreek uit ervaring!

    Zolang de “buitenwereld” nog niet is “aangepast” aan het veganisme, m.a.w. zolang er niet overàl vegan opties te krijgen zijn in het “gewone” circuit (dus ik bedoel de gewone supermarkten en winkels, niet de biowinkels), zolang zal het moeilijk zijn voor veganisten om hun filosofie trouw te blijven.

    Neem nou dat glaasje wijn of dat glaasje fruitsap dat je achteloos bestelt op restaurant. Niet vegan dus. Dat koekje of chocolaatje bij de koffie in het café. Niet vegan. De paaseitjes die we binnenkort krijgen. Enkel zwarte chocolade is vegan. Het brood dat je bij de bakker koopt : niet vegan. De zeep en de tandpasta die je gebruikt : niet vegan. Onze vaccinaties : niet vegan. Een wafel uit de koekautomaat : niet vegan. Je staat op je trein te wachten en je hebt razende honger… maar in de koekautomaat is er niéts vegan te vinden! En wat doet een mens dan? Juist, toch maar die “foute” wafel kopen… Zelfs de zgn. “plantaardige” margarines bevatten dierlijke vetzuren… enkel Alpro en Provamel zijn vegan. De zomer komt eraan en dus ook de ijsjes… maar waar vind je een rijdende ijsverkoper die vegan ijs heeft? Probleem!

    Als veganist kan je wél streven naar perfectie maar ik vind dat de fabrikanten en producenten van goederen een heel grote verantwoordelijkheid dragen. Want als zij niet meewerken, zullen de veganisten noodgedwongen vaak moeten afwijken van hun principes. Ook de restaurants, snackbars, frietkramen… zouden in actie moeten komen!

    Er moet ook véél meer bewustwording komen bij de mensen. En daar kunnen wij, veganisten, ons steentje toe bijdragen. O.a. met de hulp van sociale media.

    Dus : voel je niet (te) schuldig, je bent maar een mens. En ieder stapje helpt bij het voorkomen van dierenleed!

    Lieve groet,
    Evelyne

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Helemaal mee eens – de buitenwereld is nog niet vegan, in tegenstelling: de buitenwereld is standaard niet vegan en maakt het ons best lastig om overal vegan keuzes te maken.

      Ik hoop een positieve impact te hebben via mijn blog en social media en vegan eten & lifestyle aantrekkelijker te maken, zonder dat ik met een vingertje wijs of “eis” dat iedereen zich aan gaat passen. Ik denk dat we er ooit wel komen, het heeft tijd nodig… Tot dan moet je gewoon de beste keuze maken die bij jou past :)

  • Claire
    07 . 04 . 2017

    Wauw wat een boel openhartige reacties! Ik doe nu mee met de Vegan Challenge en het valt mij een beetje tegen. Ik wacht nog steeds op die spirituele doorbraak ;) Nee grapje. Maar ik vind het wel lastig. Ik dacht dat ik als vegetariër al aardig wat vegan at, maar niet dus. In heel veel producten zit stiekem een dierlijk product. Ik wist bijvoorbeeld niet dat in sommige broden, pasta’s, mueslirepen, chips e.d. melkpoeder of kippei-eiwit zat. Daarnaast mis ik vooral het gemak. Je kan inderdaad niet zo ‘even wat bij de Appie halen’. Ook voel ik me vaak tot last. Ik kan bijvoorbeeld geen zelfgemaakt taartje proeven of genieten van borrelhapjes. Ik denk dat als er meer veganistische alternatieven zouden zijn, dat het dan een stuk makkelijker (en aantrekkelijker) zou zijn. Wat ik vooral jammer vind is dat veel veganisten laten overkomen alsof het mega makkelijk is :( Helaas is dat (voor mij in ieder geval) niet geheel waar. Ineens valt 80% van de supermarkt af en ‘moet’ je opnieuw leren koken. Het is wennen waar je wel en niet kan eten en je moet altijd voorbereid op pad. Let op ik bedoel natuurlijk niet dat het onmogelijk is. Ik wil hiermee het veganisme niet afkraken ;) Absoluut niet. Maar ik vind het wel belangrijk dat mensen er eerlijk over zijn.

    • Sophie
      07 . 04 . 2017

      Ja precies wat jij zegt – er valt zoveel af want er zitten zoveel dierlijke ingrediënten in voedsel verstopt. Bijvoorbeeld paprika chips: karnemelk en weipoeder (why?!), pure chocolade waar toch 1% melkpoeder in zit, heerlijke veggie burgers met ei-eiwit, etc… De stap van vegetarisch naar vegan is best wel groot!

      Succes met de Vegan Challenge – ik weet dat je het kunt, maar wees ook niet te streng voor jezelf want straks wil je het nooit meer proberen ;) Ik denk dat langzaam verandering invoeren beter werkt, dan geef je jezelf de tijd om nieuwe dingen te proberen.

      • Iris
        22 . 04 . 2017

        Hihi dat met die paprika chips vind ik ook zooo ambetant! Probeer de chips van everyday! Die is dacht ik vegan :)

  • Marieke | Bluebell Forest
    07 . 04 . 2017

    Wat goed dat je hier zo eerlijk over schrijft. Ik snap je ook helemaal! Ik merk dat ik nu een fijn evenwicht heb gevonden waarin ik binnenshuis zoveel mogelijk vegan eet en buitenshuis sowieso vega. Dit is voor mij een goede balans tussen mijn idealen, geluk en haalbaarheid. Misschien veranderd dit over een paar maanden weer, maar dit is hoe het nu gaat… Een tip wat betreft restaurants is trouwens holy cow (ken je vast al, maar voor de zekerheid), dit is een app waarin allerlei vega en vegan restaurants staan. Het is een soort tripadvisor maar dan specifieker :)

  • Sara | MevrouwMiauw
    07 . 04 . 2017

    Wauw Sophie, wat ontzettend fijn dat je weer zo eerlijk bent en dat je “durft” (want in groene-bloggers-land is dat soms nogal een issue) te delen dat het wel lastig kan zijn. Echt heel erg knap van je dat je ondanks dat het zo lastig is, vasthoudt aan waarom je dit eigenlijk doet. Dat je lichaam zo positief reageert zal daar absoluut op een positieve manier aan hebben bijgedragen maar ik kan me voorstellen dat het soms gewoon echt heel lastig blijft. Ook in dit opzicht ben je echt weer een inspiratiebron voor me. Ik vind de manier waarop je over dingen schrijft en denkt zó fijn. Heel toegankelijk en motiverend.
    Ik wil dus ook écht mijn best gaan doen om meer veganistisch te gaan eten maar ik vind het oprecht best lastig. In zo veel producten zit iets dierlijks. Ik heb besloten dat ik er nu eerst voor ga zorgen dat al mijn cosmetica vegan is en daarna wil ik kritischer naar mijn eten gaan kijken.
    Succes met je weg in het veganisme en met de struggles die daarbij horen Sophie! X

    • Iris
      22 . 04 . 2017

      Heeey! :D wat bedoel je met het ‘groenebloggerissue’?

  • Hanna
    07 . 04 . 2017

    O wat fijn te lezen dat ik niet de enige ben die worstelt. Ook ik wil graag maar ben vooralsnog vegetariër. Eieren heel af en toe. Geen melk. Hier en daar wat biologisch. Ik ben ook geen beste kok en vind koken ook niet bijzonder leuk. Uit eten is een crime. Anderen houden nog wel rekening met “geen vlees” maar voor de rest wordt al t mogelijke gebruikt. Je wil ook niet altijd “t lastige schaap” zijn. Pffff lastig. Maar ik ben al trots dat ik op zijn minst mijn best doe wat al meer is dan ik van de meesten kan zeggen!

  • Iris
    22 . 04 . 2017

    Wooow leuk dit te lezen! Iedereen heeft zijn eigen balans :) Bij sommigen ligt die helemaal links of rechts, maar bij andere mooi evenwichtig in het midden :D Go green! Leuk dat je hebt geprobeerd vegan te eten! En het is nog goed gelukt ook! Je mag trots zijn op jezelf!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *